"Sa Dakong Takipsilim"

Minamasdan ang langit at ulap

Nag-aagaw na ang dilim at liwanag

Sa mata'y may luhang malalaglag

Kaya nga ayaw man lang kumurap.

Ang mga pangarap ay huminto na doon

Ng malapit ng magdapit-hapon

Tanggapin na lang ng buong hinahon

Malapit nang matapos ang misyon.

Sa pagtatapos ng iyong paglalakbay

Malapit mang marating ang "finish line"

Huwag mong kalimutang isalaysay

Ang kwento ng masining mong buhay.

Sa dako ng iyong takipsilim

Huwag hayaang ang puso'y manimdim

Isipin mong sa dulo ng dilim

Ang liwanag ay naghihintay pa rin.

Kung tuluyan mang lumubog na ang araw

At ang gabi ay sadya na ngang nangibabaw

Sa nanlalabong matang di na makatanaw

Ang katahimikan nito'y siya mong kaulayaw.

Ito na lamang ang iyong pakaisipin

Gaano man kalayo ang iyong narating

Iisa lang ang magiging hantungan natin

Lahat tayo ay may kanya-kanyang takipsilim

Like · 

"Kapitan Sabong"

Mamang nakasalakot

Matangkad at payat na panot

laging may hawak na manok

alaga sa pagbuga ng usok.

Tuwing araaw ng linggo

Alalay niya ang kristo

Sa pustang sampung libo

Di magkamayawa sa gulo.

Kapag sinimulan na ang sabong

Magsisimula ng dumagundong

Sumisigaw ang mga lulong

Sa bisyong ito nakakulong.

Ilang minuto lang ang laban

Mayron ng panalo't talunan

Isang linggong pinaghirapan

Sahod ay naubos sa pustahan.

Sa isip niya ay "di bale'

Sa susunod na derby

Tataya na siya ng malaki

Sa pagkatalo ay makabawi.

"Ang Tsinelas ni Nene"

Kahit kababaeng tao

ang paa ay may kalyo

Ngunit taas-noo

na tambay sa kanto.

Sa manipis niyang tsinelas

talamapakang puro gasgas.

Tumatakbong walang habas

Kahit pa nga mapigtas.

Sa halagang beinte

Hirap siyang makabili

Pinagtitiyagan parati

Tsinelas na pipi.

Sa baha man o init

Sa tsinelas niyang punit

Di alintana ang pait

Ang buhay niyang kaylupit!

Di man magkapareha

Ang mga sapin sa paa

Doon sa kalsada

Nag-iisang reyna..

"Mga Buwaya sa Lungsod"

Ang mga buwaya sa ilog

ay lumipat nasa mga lungsod

magpapalaki ng "botod"

dito ay magpapakabusog.

Iba't iba ang kanilang anyo

Sa unipormeng nagbabalatkayo

Sa mukha ng mga pulitiko

Doon ay nagtatago.

Sa kanilang mga pangil

kung kumagat ay malalim

Tiyak na may gigil

sa yaman natin.

Sa kanila ay walang bawal

Basta sa salapi ay magkamal

Silang mga naging hangal

Sa kasakiman ay nunukal.

Di importante sa kanila ang kapwa

Kundi ang laman ng bulsa

Kung tumulong man ay barya

Sa sandaang pisong ambaga niya.

Hindi talaga uusad

hangga't sa lungsod ay nagkalat

Mga buwayang walang habag

pera ng bayan ay nilaspag!

"Ang Banggera ni Impo"

Pinagtagpi-tagping kawayan

Maninipis na pamakuan

Nagsilbing pamingganan

Malayo sa palikuran.

Kahit na makaluma

Yaong babaeng matanda

Tangan ang kanyang losa

Malapit sa banggera.

Tinidor-kutsara sa sulok

Sa kahoy na hugis tatsulok

Mga baso'y nakataob

Kahit na ito'y magapok.

Sa gilid may tapayan

Ng tubig na sisidlan

Nagsisilbing inuminan

Ng mga uhaw na lalamunan.

Pagdating sa umaga

Magtitimpla ng tsaa

Hawak-hawak ang tasa

Na parang kondesa.

"Sa Gitna ng Katahimikan"

Pumunta ka sa isang tahimk na lugar,

At tandaan nasa gitna ng masalimuot na buhay

Ay mayron ding kapyapaan.

Sa kailaliman ng iyong puso,

Pakinggan mo lahat ng damdamin

Pagkat sila man ay may isasalaysay din.

Huwag mo ikumapra ang sarili sa iba

Sapagkat may kapus-palad at pinagpala kaysa sa 'yo,

Makakaramdam ka lang ng pait at pagkabigo

Iwasan ang mga taong mapanlibak,

Sapagkat sisirain nito ang matibay mong kalasag

Maging mababa an loob sa pagtanggap ng kahinaan

Huwag mo ipag-alala sapakat hindi ito kabawasan

Sa pagkatao mong itinindig mo may dangal.

Huwag mo isiping kaw lang ang nagdurusa sa mundo,

Hindi lang ikaw ang may wasak na puso,.

Maraming mga tao na sa kabila ng pagkabigo

Ay patuloy na lumalaban at nananatiling nakatayo.

Huwag husgahan yaong mga sumubok at nabigo,

Kundi yaong mga nabigong sumubok.

Tandaan na ang buhay ay puno ng pakikibaka.

Hindi dapat mangamba sa kapalarang sa ati’y itinadhana.

Kung nabigo ka man o ngtagumpay,iisa pa rin ang mahalaga

Hindi mo inatrasan ang hamon sa iyo’y itinakda…

Maraming kapaguran ng puso at isip ay dulot ng takot

Magka minsan ay buhay ay nagiging masalimuot

Kaligyahan at kapayapaan sa puso mo’y hinahakot

Sigla mo ay ninanakaw at balot ka ng lungkot.

‘Wag kang matakot na lumakad mag isa,

Tibayan ang dibdb mayroon kang kasama

Sasamhan ka Niya sa iyong paglalakbay

Hanggang sa huling takipsilim ng iyong buhay.

Humayo ka at hanapin ang sarili,

Tandaan,na sa kabila ng lahat ng iyong pighati

Darating din ang umagang sisilay din ang ngiti

Sa Diyos makakatagpo ng tunay pagkakandili.

Hayaan na sa iyo'y manatili,

Ang lalim ng kapayapaan sa puso't sarili....

By: Aize

Huwag kang Mangamba hindi ka nag-iisa,sasamhan kita. saan man magpunta, ikaw ay mahalga,minamhal kita......

"Humayo Na"

Namatay na lahat ng pag-asang inaasam-asam

Nalinaw na din pati na mga agam-agam

Masakit man sa dibdib at kahit patuloy na nagdaramdam

Bigkas ng bibig, isang bulong na "paalam"..

Masakit mang tanggaping hindi mo na mahal

Para ko natikman ang higit sa sanlibong sampal

Ngunit kung ito na ang paraan ng Poong Maykapal

Na ako'y magising sa aking pagkahangal.

Sa aking pananahimik ayoko nang manumbat

Sapat na sa akin ang sabihin mo lahat

Amining hindi mo na mahal, matapang na pagtatapat

Kahit sa puso ko'y nag-iwan ng malalim na sugat.

Alam kong masaya ka na at hindi ka na guguluhin

Upang ang buhay ko ay magpatuloy na rin

Sugat sa dibdib,isa lang aking hiling

Sa Diyos pagdating ng panahon nawa'y hilumin.